
پاور پوینت آﻳﻴﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﭼﻮب:
پاور پوینت آﻳﻴﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﭼﻮب شامل فصل اول ( مقررات عمومی) می باشد.
پاورپوینت آیین نامه حفاظتی صنایع چوب
پاور پوینت آﻳﻴﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﭼﻮب:
پاور پوینت آﻳﻴﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﭼﻮب شامل فصل اول ( مقررات عمومی) می باشد.
انواع چوب درختان مختلف - با 5صفحه مفید
چوب چگونه تهیه می شود؟
چوب راش
چوب توسکا
چوب افرا
چوب ممرز
چوب روس
چوب ماهاگونی
چوب زبان گنجشک
چوب شمشاد
چوب لاله درختی
چوب کاج بلسان
چوب گردو
چوب چنار
چوب بلوط
چوب تبریزی
چوب آکونه
چوب ساج
چوب آبنوس
چوب افرای سیاه
چوب والسا
لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*
فرمت فایل:Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحه15
از زمانهای گذشته تا به امروز چوب یکی از عناصر دائمی مورد استفاده در معماری ایران بوده است. موقعیت ویژه ای که چوب به عنوان یکی از مصالح ساختمانی دارد تنّوع انواع آن باعث شد تا از این عنصر استفاده های بسیاری بشود و از پوشش پشت بامها گرفته تا قاب های تزئینی پنجره ها و ساخت اشیاء فلزی، چوب مورد استفاده قرار گیرد.
هنرمندان با ذوق و خلاّق ایرانی در جهت زیباتر شدن بناها و ساختمانها توانسته اند آثاری خلق کنند که هرکدام به عنوان هنری مجزا مورد توجه قرار گیرند. که منبّت، خاتم، معرّق، گره چینی و مشبک و ... از آنجمله هستند. از سابقه " گره چینی و مشبّک" در ایران اطلاع دقیقی در دست نیست.
برخی پژوهشگران احتمال داده اند استفاده از این هنر چه در حالت مشبّک و چه در حالت آلت و لغت از دوران خلفاء عباسی شروع شده و در قرن 6 تا 8 هجری قمری در مصر و سوریه متداول شده است و از همان زمان به ایران رسیده است.
از این سبک کار معمولاً در ساخت درهای اماکن مقدسه، مقابر، منابر، و از مشبّک در پنجره های منازل و کاخها، نرده ها استفاده می شده است. از دوران صفویّه به بعد تعبیه شیشه های رنگی در چوب های مشبّک رایج شده و اصطلاحاً به "ارسی" مشهور گردید.
از استادان بی بدیل این هنر مرحوم استاد غلامرضا آقا ابراهیمیان است که آثار باارزشی از او در مقرنس کاری، قطاربندی، رسمی بندی، مشبّک و گره چینی در عتبات عالیات و بناهای تاریخی اصفهان موجود است. کلیه درها و پنجره های هتل عباسی نیز از آثار این هنرمند است.
در حال حاضر سازمان میراث فرهنگی علاوه بر تأسیس کارگاههای مرمت گره چینی و مشبّک اقدام به برگزاری دوره های کوتاه آموزش این هنر برای علاقمندان کرده است.
از دیگر استادان این هنر اصیل و قدیمی می توان به مرحوم استاد مهدی عشّاقی، استاد علی عباس عشّاقی، استاد مهدی اولیائی و استاد علی مظاهری اشاره کرد
گره چینی هنر خلق زیبایی با چوب و شیشه است
مشخصات این فایل
عنوان: آشنایی با چوب
فرمت فایل :word(قابل ویرایش)
تعداد صفحات : 10
این گزارش کارآموزی درمورد آشنایی با چوب می باشد.
آشنایی
در اولین روز آشنایی با استاد، ایشان ما را با انواع چوب و ابزار مانند مغارها، مغار تخت، باز، گلویی و ... آشنا کردند و طرز ضربه زدن به چوب با مغار کندن چوب را با یک تکه چوب کوچک آغاز کردیم و کمی هم در مورد خواص انواع چوبها با ما صحبت کردند.
همینطور بعضی از ابزار مربوط به این کار و چند نوع چوب را از نزدیک به ما نشان دادند تا مقدمهای شود برای جلسات بعدی کار. .....(ادامه دارد)
انگیزه انتخاب چوب:
جنس چوب کار اول جنگلی بوده که برای یادگیری بهتر منبت و به پیشنهاد استاد انتخاب شده است و ابعاد آن 42 × 25 سانتیمتر بوده و به عمق cm1 میباشد.
برای کار دوم از چوب نراد استفاده شده و انگیزة انتخاب این چوب این بوده که بتوانیم در این کار از مغارهای مختلف از تیغ استفاده کنیم و چون این چوب بسیار نرم و .....(ادامه دارد)
انتخاب اندازة کادر نسبت به طرح:
در کار اول طرح موردنظر را در وسط قرار داده و برای آن در چهار طرف، کادر ساده یک سانتیمتری در نظر گرفتهایم که از قسمت بیرونی دارای انحنای کمی میباشد و اندازة طرح cm33 × 20 میباشد.
در کار دوم طرح را طوری روی چوب انداختهام که از قسمت بالا دارای فضای خالی بیشتری میباشد و دارای قابی از چهار طرف با طرح سنگی میباشد و اندازة طرح cm27 × 12 میباشد. .....(ادامه دارد)
- ضربه زدن حاشیه کار:
برای ضربه زدن دور تمامی برگها از مغار باز و نیمباز و برای شیار داخل برگها از مغار شفره استفاده میشود برای کندن قسمت داخلی برگ از مغار نیمباز و برای گلبرگها از مغار نیمباز به طوریکه گلبرگها به صورت پلهای روی یکدیگر قرار میگیرد خالی میکنیم برای کاسبرگ وسط گل از مغار گلویی بسته برای خالی کردن داخل آن استفاده میشود.
برای کار دوم برای دور قسمت تنه و مو و ریش از مغار باز و نیمباز استفاده میشود .....(ادامه دارد)
روش کار و ابزار مورد استفاده:
برای کندن برگها از مغار نیمباز شروع به کندن سطح برگها کرده و از کوچکترین سطح به بزرگترین سطح میرویم و برگها را به صورت پلهای و زیر هم قرار میدهیم و بعد از کندن با مداد شکل شیارها را روی برگها کشیده و با استفاده از شفره آنها را میزنیم و با تیغ شمارة 24 و 15 روی آنرا پرداخت میکنیم.
برای کندن گلبرگها از مغار نیمباز از کوچکترین سطح به بالاترین سطح رفته و برای پرداخت از تیغ شمارة 15 و 24 استفاده کرده و تیزی آن را گرفته حالت گرد به آن میدهیم. بعد گلبرگها را به دو قسمت تقسیم کرده شیاری به 2 طرف آن دادیم که حالت طبیعی به خود بگیرد.
برای قسمت ریش و سبیل و قسمت بالایی موی سرباز از مغار شفره برای شکلدادن و فرمدهی استفاده میشود و برای قسمت انتهایی موی سرباز از مغار گلویی بسته به صورت دایره دایره ضربه زده و شبیه کاما، با مغار زده و با استفاده از تیغ شمارة 15 شروع به پرداخت به طوریکه قسمت تیزی و جدا کردن قسمت یک فر مو از قسمت دیگر مشخص شود و داخل آن را با سنباده 120 پرداخت نموده تا حالت گردی و خوش فرم شود. برای قسمت ابروی این کار ابرو را از ابتدای پیشانی بامداد کشیده و تا انتهای گودی صورت که مربوط به چشم میباشد میکشیم و با مغار نیمباز صورت ضربه میزنیم قسمت بینی و چشم این سرباز فقط از تیغ شماره 15 استفاده کردم .....(ادامه دارد)
مقدمه تاریخی:
معرق در معنای کلام «اصولاً هر چیز رگه دار را گویند » ولی مفهوم آن در این نوع بخصوص هنر، ایجاد نقش ها و طرح های زیبایی است که از دوربری و تلفیق چوب های رنگی روی زمینه ای از چوب یا پلی استر سیاه شکل می گیرد.
تاریخ پیدایش این هنر به درستی مشخص نیست؛ ولی از تطبیق آن با هنر کاشی کاری ، بدون شک رابطه این دو هنر را درمی یابیم. برای آشنایی با ریشه ی این هنر ، صحبت از تاریخ تکوین به میان می آید و به عنوان مقدمه می توان از گنبد سرخ مراغه که در زمان ایلخانیان ساخته شده است، یاد کرد؛ این گنبد نوع بسیار ساده ی کاشی کاری بدین سبک است.
کاشی کاری معرق در دوران مغول نیز به همین منوال بود و تداول آن در عصر صفوی به اوج شکوفایی خود رسید و آثار ارزنده ای در هنر کاشی کاری پدید آمد. این شکوفایی در زمان افاغنه و زندیه رو به افول نهاد. در دوران قاجاریه نیز کاشی کاری معرق، تقلیدی ناقص از آثار گذشتگان بود. تا این دوران نقشهایی که در کاشی کاری معرق به کار برده می شد نقش های اسلیمی بود. اما با سفر عده ای از هنرمندان به اروپا و گرایش آنان به هنر و فرهنگ اروپایی، تغییرات و دگرگونی های بسیاری در نقشهای کاشی کاری به عمل آمد و از آن پس طرح انسان و دیگر اشکال مانند اسلحه جنگی در هنر کاشی کاری دوران قاجاریه نمایان شد .
از آن دوران تا به امروز، این هنر، چونان گذشته رونق نداشته است و تنها عده ی کمی از هنرمندان در زنده نگهداشتن آن کوشا بوده اند.وجه تشابه کاشی کاری معرق با معرق کاری روی چوب در شیوه ی عمل است که در هر دو ، نقش ها از ترکیب قطعات رنگی جنس مورد نظر شکل می گیرد.یکی از نمونه های قدیمی موجود آمیزه ی این دو هنر، دری قدیمی و بزرگ، متعلق به عصر قاجاریه است که در ضلع شمال غربی محوطه وزارت آموزش و پرورش فعلی قرار دارد. ارتفاع این ساختمان در حدود چهار و نیم متر و عرض آن سه متر است و سردری نیم دایره در بالای آن قرار گرفته است. هر طرف این در به سه قسمت مربع شکل تقسیم شده است:
مربع بالایی آن شیشه و دو مربع پایینی چوب برجسته و مسطحی است که نقشهای اسلیمی معرق کاری شده در این قسمت جای گرفته است.
سابقه ی معرق کاری و آموزش آن در اداره کل هنرهای سنتی به سال 1309 ه . ش برمی گردد. در آن سال به پایمردی استاد حسین طاهرزاده بهزاد ، گروهی از هنرمندان نام آور هنرهای سنتی از سراسر کشور در تهران گرد هم آمده و مدرسه صنایع مستظرفه را بنیاد گذاشتند. این مؤسسه از دیرباز تا به امروز با عنوان های گوناگونی مانند: مدرسه صنایع قدیمه و هنرستان هنرهای ملی، اداره هنرهای ملی و مدتی نیز به عنوان یکی از واحدهای اداره کل آفرینش هنری و ادبی در وزارت فرهنگ و هنر سابق، در تعالی و تکامل هنرهای سنتی سهم بسزایی داشته است. این اداره کل در سال 1346 به اداره ی کارگاه های هنری تغییر نام داد و سرانجام در سال 1357 به عنوان یکی از واحدهای دفتر پژوهش و آفرینش به حیات خود ادامه داد . پس از پیروزی انقلاب، اداره ی مذکور به اداره ی کارگاه های هنری تغییر نام یافت و فعالیت های خود را در اداره ی کل هنرهای سنتی دنبال کرد. تا این زمان هنرجویان آن را منحصراً افراد علاقه مندی تشکیل می دادند که طی فراگیری به استخدام رسمی درمی آمدند.
از سال 1360 به استناد موافقتنامه معاونت فرهنگی وقت، واحد آموزش مستقلی برای تعلیم هنرهای سنتی آغاز به کارکرد و سرانجام در سال 1362 تأسیس رسمی اداره آموزش این اداره کل، برای عموم مشتاقان به فراگیری هنرهای سنتی، سرآغاز نوینی بر تداوم این هنرها شد و در کنارآن کارگاه منبت و معرق به سرپرستی استاد سید کمال میرطیبی همچنان به فعالیت های هنری خود ادامه داد.
در طی سالیان، معرق همپای حرکت زمان پیشرفت کرد و تحولات و نوآوری های مختلفی در آن پدیدار شد. برای آشنایی با مسیر حرکت این هنر، باید به اولین کارگاه منبت و معرق اشاره کرد که در سال 1310 تحت سرپرستی استاد احمد امامی، تأسیس شد باید اشاره کرد و همچنین از اساتید متقدمی چون پرویز زابلی، عباس شهمیرزادی ، علی و خلیل امامی ، و احمد رعنا یاد کرد. ابتدا اهم فعالیت آن کارگاه، منبت کاری بود و به تدریج در کنار آن هنر معرق نیز پای گرفت.این هنر در آغاز برای تزئین سطح میز، بوفه، در و تکیه گاه صندلی به کار برده می شد، و تنها نقش های اسلیمی یا گره یا پنج رنگ محدود چوب های آبنوس، فوفل ، گلابی، سنجد و توت مورد استفاده قرار می گرفت و گاه برای تنوع، از برش های خاتم برای اشباع نقش ها استفاده می کردند. رنگ خاتم ها به همان پنج رنگ فوق الذکر محدود بود و به خاتم چوبی شهرت داشت.
شامل 27 صفحه word